Valmeinier dankt zijn naam aan “val-minier”, een vallei waar tot in de 18e eeuw zilverhoudend koper en lood werd ontgonnen en ambachtelijk verwerkt. Misschien verwijst de naam ook naar de ader van magere steenkool die vooral gezinnen gebruikten om hun huizen te verwarmen.

Vallei van de Neuvache

Valmeinier ligt in de vallei van de Neuvache. Kenmerkend zijn de steile hellingen waarvan de aarde werd opgevangen door terrassen die in de winter nog duidelijk zichtbaar zijn. Op die terrassen werden graangewassen geteeld (vooral rogge), maar ook bonen, rapen en aardappelen vanaf de 18e eeuw. Al even typerend zijn de puinkegels met hun bergriviertjes waarlangs de dorpen met houten en stenen huisjes werden neergezet, het ene tegen het andere om meer ruimte te maken voor teelgrond en voor de weiden die zich uitstrekken over een hoogte van 1300 tot 1800 m en zelfs tot 2500 m als we de seizoenstrek van het vee in de zomer meetellen. Dit herderlijke boerenleven bleef nagenoeg onaangeroerd tussen de 12e en de 20e eeuw. Het evolueerde op het ritme van de seizoenen en volgde strikt de religieuze kalender, zoals blijkt uit de vele kruisen die her en der zijn neergepoot en uit de vele kapellen in de gehuchten en de kerk die meermaals werd heropgebouwd.

Ondanks de epidemieën (de pest in de 17e eeuw), de oorlogen, de plundering van Valmeinier tijdens de Franse Revolutie in 1793, de slechte oogstjaren enz., groeide de bevolking en bereikt ze in 1848 een piek met 850 inwoners.

Daarna luidt de industrialisering het verval in. De mannen hebben aanvankelijk twee jobs (de fabriek of de mijn en op het veld), maar ruilen hun bergleven al gauw voor een arbeidersstatuut en gaan zich vestigen in de nabijheid van de fabrieken. Valmeinier bloedt langzaam dood: in 1971 telt het dorp nog maar een vijftigtal vaste bewoners en in 1972 moet het laatste van vijf schooltjes de deuren sluiten.

Tot er een nieuw team de gemeente gaat besturen en opteert voor de toeristische ontwikkeling van Valmeinier Villages: de uitrusting van de Crêt du Quart die operationeel wordt in de winter 1973-‘74, gevolgd door de aanleg van de Chef Lieu (l’entre deux villes) in 1984-85-86 met twee vakantiecentra, mede-eigendommen, handelszaken, een nieuwe school, een doorsteek om de beide hellingen te kunnen verbinden, de stoeltjeslift van Le Roy.

Anno 1986 begint de 3e fase in de toeristische ontwikkeling van Valmeinier met de aanleg van de weg, van skiliften en van de eerste logies op 1800 (Auberge du Grand Fourchon, Aquarius Club Med, Les Carrettes enz.). Vanaf dan wordt Valmeinier 1800 alsmaar beter uitgerust dankzij de komst van Pierre & Vacances, Odalys, Espace 2 enz. in een omgeving die uitkijkt over landschappen die wachten om ontdekt te worden.

Germaine Mulet

Interessante lectuur: “Valmeinier d’hier à aujourd’hui”
Te koop in de krantenwinkel aan de Place Tobago 1800 of op bestelling na vooruitbetaling
(28 € + 4 € portkosten) bij:

Association du Patrimoine
Mairie de Valmeinier
73450 Valmeinier